Kies uw kerk

Preek van de week

2017-08-27. Fundament van ons geloof

Preek 21ste zondag van het jaar, A

 

Eerste lezing: Jesaja 22, 19-23

Evangelie: Matteüs 16, 13-20

Het evangelie van Matteüs dat we vandaag samen hebben gelezen, is op een heel belangrijk kernpunt van ons geloof aanbeland. Hier wordt het nog duidelijker wat het betekent om te geloven in Jezus de Christus. Wat zijn de consequenties daarvan? Het keerpunt is steeds jouw geloofsbelijdenis!

Steeds opnieuw probeert Jezus door beelden, verhalen en wonderen duidelijk te maken wie Hij is. Steeds zonder woorden, steeds zonder belijdenis, maar nu gaat dat veranderen. Op de man af vraagt Jezus, wie ben Ik voor jou? De leerlingen proberen te antwoorden met wat ze onderweg hebben opgevangen. Dat Jezus een profeet zou zijn, misschien wel een toekomstige koning.

Ook de plaats waar Jezus het vraagt is van belang. Het is in Caesarea van Filippus, een uithoek van het land. Het is alleen aan de rand van de samenleving dat Jezus te herkennen is voor mensen. Dat is ook beeldend voor wie Jezus wil zijn en is. Daar aan de rand wordt Petrus uitgedaagd om zijn Meester te vertellen wie Hij volgens Petrus is. Geen uitvluchten meer, geen excuses. Op de grens van het land, aan de rand van de samenleving wordt Petrus geconfronteerd met de vraag: Wie is Jezus voor jou?

Ook bij ons gaat dit zo. Het is juist bij grenservaringen van ons leven, als bijvoorbeeld groot leed ons overkomt, dat ons geloof in het geding komt. Op de proef wordt gesteld. Geloven we wel of niet, vertrouwen we wel of niet op Jezus? Maar, wat geloven we dan eigenlijk en waar vertrouwen we dan precies op?

De belijdenis van Petrus is voor ons Christenen het fundament van ons geloof. Het gaat hier niet om de persoon van Petrus, want even later horen we hoe zwak en kwetsbaar hij kan zijn. Het gaat hier om het persoonlijke geloof dat hij uitspreekt. Petrus gelooft in de weg die Jezus gaat, hij gelooft ook in de Persoon van Jezus. Het is de weg van de gerechtigheid. Het is deze gerechtigheid die de tempeldienst met al haar offers wegneemt.

Mattheus 16, 13-20

Mattheus 16, 13-20

De Kerk wordt gebouwd op het geloof dat in de mensenzoon, Gods gerechtigheid meer dan ooit zichtbaar wordt.
Maar is dit ook zo voor ons geloven, geloven we dat echt, kunnen we daar op bouwen? Wat is eigenlijk het fundament van ons eigen geloof? Wat zou ik antwoorden als Jezus dezelfde vraag aan mij zou stellen…?

 

        Amen

Standbeeld: Het genadebeeld van de Heilige Petrus

        Door: Arnolfo di Cambio ( 1232 -ca 1302)

Datum: 1300

Te bezichtigen in: Sint Pietersbasiliek in Rome


Het standbeeld van de Heilige Petrus. Het standbeeld staat in een kleine kapel die links van de apsis ligt in de Sint Pietersbasiliek in Rome. De uitgestoken rechtervoet is bijna verwijderd door de vele pelgrims die het in hommage kussen.

Het beroemde bronzen standbeeld van Heilige Petrus in de basiliek van deze apostel in Rome wordt door sommigen als een werk van de vijfde of zesde eeuw beschouwd, door anderen op de dertiende eeuw. Er wordt gezegd dat het gebaseerd is op een antiek beeld van een filosoof dat stond in het Atrium van de Oude St. Peter's. Het standbeeld van de Heilige Petrus werd waarschijnlijk gemaakt door Arnolfo di Cambio in het jaar 1300. Arnolfo di Cambio was een beeldhouwer en architect die in Rome en Florence werkte. Hij leefde van 1265 tot 1302. Er is veel gedebatteerd over de datering van het standbeeld. De datum word nu toegeschreven aan het waarschijnlijkste jaar 1300, toen Bruno Bearzi in 1957 de brons legering analyseerde en dateerde.

Het standbeeld van de Heilige Petrus was een belangrijk figuur in Rome, direct voor en na de tijd van de pest door de rol die het speelde in bedevaart en voor de eigen identiteit van Rome.
Dit standbeeld wordt betwist als een heidens standbeeld van Jupiter te zijn, verwijderd van het Pantheon in Rome (een heidense tempel), verhuisd naar Sint Pietersbasiliek en hernoemd tot Apostel Petrus.

Jesaja 22, 19-23

        Tegen sebna
Ik verdrijf u uit uw ambt, Ik vaag u weg van uw plaats. Op die dag ontbied Ik mijn dienaar Eljakim, de zoon van Chilkia. Ik doe hem uw ambtsgewaad aan, Ik doe hem uw gordel om, Ik bekleed hem met uw macht. Hij zal een vader zijn voor de bewoners van Jeruzalem en voor het huis van Juda. De sleutel van Davids huis leg Ik op zijn schouders. Wat hij opent, kan niemand sluiten; wat hij sluit, kan niemand openen. Ik zet hem vast, een pin in een stevig stuk muur. Hij wordt een luisterrijke zetel voor het huis van zijn vader.”

Evangelie: Matteüs 16, 13-20

        Jezus, zoon van de levende god
Jezus kwam in de streek van Caesarea van Filippus en vroeg zijn leerlingen: ‘Wie is de Mensenzoon volgens de mensen?’ Ze zeiden: ‘Volgens sommigen Johannes de Doper, volgens anderen Elia, volgens weer anderen Jeremia of een van de profeten.’ Hij zei hun: ‘En jullie, wie ben Ik volgens jullie?’ Simon Petrus antwoordde hem: ‘U bent de Messias, de Zoon van de levende God.’ Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Gelukkig ben jij, Simon Barjona; niet vlees en bloed hebben jou dat onthuld, maar mijn Vader in de hemel. Ik zeg jou: jij bent Petrus; op die steenrots zal Ik mijn kerk bouwen, en de poorten van het dodenrijk zullen haar er niet onder krijgen. Ik zal je de sleutels geven van het koninkrijk der hemelen, en wat je op aarde bindt zal ook in de hemel gebonden zijn, en wat je op aarde ontbindt zal ook in de hemel ontbonden zijn.’ Toen verbood Hij de leerlingen om iemand te zeggen dat Hij de Messias was.

Archief preken