Kies uw kerk

Preek van de week

Preek van de week voor de eerste zondag van de Veertigdagentijd 17 en 18 februari 2018

Preek van de week voor de eerste zondag van de Veertigdagentijd 17/18 februari 2018

overweging bij het zondags evangelie

De wilde dieren en woestijn in mij

Marcus begint niet met de kindertijd of jeugdjaren van Jezus, maar meteen met zijn verblijf in de woestijn.
Daarmee is de toon gezet voor de story van Jezus, de Geest dreef Hem naar de woestijn,
dat zinnetje klinkt zo eenvoudig, en toch!
Als je ooit een reis naar Palestina zou maken, dan kan een tocht door de woestijn een diepe indruk op je maken.
Nergens werkt de eenzaamheid dieper op je in, nergens voel je je zo verloren als in de woestijn.
Het is alsof Jezus eerst een 'woestijn' kuur moet ondergaan, vooraleer Hij het Woord Gods mag spreken of:
om zich innerlijk te sterken tegen de 'aanvallen' die dat Woord ( Hij zelf) zal moeten ondergaan, Hij bezint zich daar op zijn roeping.
Jezus wordt daar door de satan op de proef gesteld, en verblijft bij de wilde dieren.
De wilde dieren waartussen Hij verbleef, moet je niet letterlijk, maar figuurlijk begrijpen,
het zijn nl. de verleidingen waaraan Hij door de satan zal worden bloot gesteld, wanneer Hij zijn zending begint.
Hij kiest voor trouw aan God én zijn zending, i.p.v. macht, populariteit of een bekende Galileeër.
Jezus geeft niet toe aan die zgn. wilde dieren, maar gaat de weg die God heeft uitgetekend: de weg van liefde en vrede.
Kan ik ook meetrekken met Jezus naar de woestijn?
Hoe zit dat dan met 'mijn' wilde dieren? De wilde dieren in mijn wereld en... in mijzelf?
In mijn wereld heten die wilde dieren tegenwoordig: geweld, armoede, uitbuiting, oorlog enz. maar ook:
 blind kapitalisme, machtsmisbruik en fundamentalisme.
Je staat machteloos tegen deze uitwassen, maar je moet er niet aan voorbij gaan, en weigeren eraan te wennen.
Zoals ik ook niet mag wennen aan de wilde dieren in mijzelf, zoals: egoïsme, onverschilligheid, jaloersheid, hebzucht, ontrouw en ongeloof.
Daar ben je niet machteloos tegen, maar het is soms moeilijk daar iets tegen te beginnen.
En... met mijn 'woestijn' waar je geconfronteerd wordt met jezelf?  Er zijn nl. momenten in je leven, dat je a.h.w. naar de woestijn gedreven wordt.
Enkele voorbeelden die je onmiddellijk herkent: de woestijn van de eenzaamheid,je hebt er niet om gevraagd, maar je partner is gestorven, de woestijn van je ziekbed, of handicap, vast gekluisterd, afhankelijk, hulpeloos, niet meer van nut.
De leegte komt op je af en vooral de confrontatie met jezelf.
De woestijn van een ruzie of meningsverschil, de woestijn van een fout die je maakt waar soms geduld en stilte raad brengt.
De woestijn van ongeloof, het willen, maar niet kunnen, de woestijn is een plaats waar je niet kunt vluchten,
het 'gevecht' moet geleverd worden, de confrontatie kun je niet uit de weg, je moet ze recht in de ogen zien.
De woestijn kan de genezing brengen die je het meest nodig hebt, het enige alternatief is de verbittering, omdat je niet wilt,
omdat je je woestijn niet kunt aanvaarden, maar het is ook ruimte geven aan je honger en dorst naar God.
De woestijntijd kan lang duren, 40 dagen; 40 jaar; ja, soms een heel leven.
Het kan niet anders, of je komt getekend uit de woestijn, je bent een ander mens geworden, getekend door de strijd, maar zoveel rijker en sterker. Samen met Jezus de woestijn intrekken wil ook zeggen: je bezinnen op de mogelijkheden om mensen die in lichamelijke of geestelijke nood zitten te helpen.
Laat ik het met Jezus als leidsman proberen, dan hoef ik niet bang te zijn, Hij wil je nl. helpen om alle overtollige ballast van je af te werpen. Ik mag ervan overtuigd zijn dat God zich juist dáár laat vinden, en dat Hij dáár tot mijn hart spreekt.

 

Archief preken