Kies uw kerk

Preek van de week

Preek van de week voor vierentwintigste zondag door het jaar 16 en 17 september 2017

Preek van de week voor de vierentwintigste zondag door het jaar – dus voor 16/17 september

Begin van de Vredesweek
Op een dag vroeg Petrus aan Jezus:
'Heer, hoe vaak moet ik mijn broeder vergeven als hij mij iets misdoet?
Tot zeven keer toe?'
Jezus zei hem: 'Tot zeventig maal zeven keer'.
( Lees ook Matteüs 18, 21-35)

Overweging bij dit zondags evangelie
Zeventig maal zeven
'Ge moogt geen oude koeien uit de sloot halen', dat is een tip van vroeger.
Ik begrijp de letterlijke zin niet meer, er zitten geen koeien meer in de sloot,
maar waar het eigenlijk omgaat, versta ik maar al te best.
Die oude koe, die ene misstap van toen wordt telkens weer opgehaald, ook al heb ik het zogezegd allemaal vergeven.
Het evangelie vraagt een vergeving die van harte is, maar niet in de zin van: 'Zie eens hoe edelmoedig ik ben!'.
Goed zijn, dat wil ik eigenlijk ook wel, zeker voor hen die ik graag zie, en die mij ook wel mogen.
Maar goed zijn en vergevingsgezind voor iemand die het niet zo op mij heeft, dat is andere koek.
Ik wil wel véél door de vingers zien, maar niet alles, ik wil wel goed zijn maar niet gek.
Zo dacht Petrus er ook over, "Moet ik zeven keer vergeven?" vraagt Petrus.
Hij wil de beste leerling van de klas zijn maar niet gek zijn, het antwoord van Jezus schijnt boven zijn menselijke vermogen te gaan:
zeventig maal zevenmaal; dat is altijd en niet zeggen: zand erover, vergeet het maar.
Echte vergeving heeft geen woorden nodig, vergeving is een voortdurende levenshouding een levenskunst:
dat men de eigen misstappen en fouten kan verwerken tot groter levenswijsheid en betere zelfkennis.
Zo is toch het leven van de mensen: altijd onvolmaakt, met haken en ogen aan mekaar gebreid.
Een cultuur van vergeving kan mij behoeden voor veel verkramping en verzuring, en minder levensgeluk.
En... iemand moet de eerste stap zetten, iemand die zich bewust is van zijn eigen kleinheid en gebreken.
Iemand die zich realiseert dat ook aan hem- of haarzelf wel wat mankeert, en die tegelijkertijd gelooft dat God ons liefheeft,
dat Hij nooit iemand afschrijft, en dat Hij altijd de scherven opraapt die wij maken.
Wie dat voor ogen houdt, zal zich eerder verzoenlijk opstellen.

Er staat dat God de mens schiep naar zijn beeld en gelijkenis, ik ben dus geroepen om beeld van God te worden.
Wie dus weet te vergeven, die is gewoon goed bezig, een beetje gek en heel erg christelijk.


( preken.be)

 

Archief preken