Kies uw kerk

Preek van de week

Preek van de week voor zesentwintigste zondag door het jaar 30 sept en 01 okt 2017

Preek van de week voor de zesentwintigste zondag door het jaar.

'Wie heeft de wil van de vader gedaan?
De eerste zoon, die zei dat hij niet voor hem wilde werken, maar het toch deed?
Of de tweede zoon, die wel wilde helpen, maar uiteindelijk afhaakte?'
( Lees ook Matteüs 21,28-32)

Overweging bij dit zondags evangelie

Aan de vruchten herken je de boom
Deze keer lees ik weer een parabel van Jezus.
Een vader vraagt zijn oudste zoon om in de wijngaard te werken.
De zoon zegt braaf ja, maar doet het niet, hij voegt de daad niet bij het woord.
De jongste zoon zegt grofweg nee, maar hij bedenkt zich en gaat alsnog aan het werk.
Dan vraagt Jezus aan de oudsten en de hogepriesters:
"Wie van deze twee heeft nu gedaan wat de vader wilde?"
Allemaal geven ze het zelfde antwoord, want het gaat in het leven niet om woorden, maar om concrete daden.
Maar dan komt de rake opmerking van Jezus, die zich richt tot de wetsgetrouwe mensen, die alles stipt volgens de regels doen,
en streng alle wetten onderhouden.
Tollenaars en prostituees komen eerder in het Rijk van God dan jullie, want jullie zeggen "ja", maar doen "nee".
Jullie praatjes vullen geen gaatjes!
Geen woorden maar daden, uiteindelijk gaat het erom wat je doet, aan de vruchten herkent men de boom.
Wanneer ik dit verhaal naar onze cultuur vertaal dan ben ik de mens tegen wie God spreekt.
Jezus roept mij op om in zijn wijngaard te komen werken, de wijngaard van goedheid, rechtvaardigheid, liefde en waarheid.
Ik zeg wel ja, maar ik houd van mijn gemak en wil niet werken op Zijn wijngaard, ik wil leven in de wereld.
Een wereld die ikzelf opbouw en waarin het 'ik' centraal staat.
Mijn hart is meer gesteld op mijn eigen akker dan op de wijngaard van Onze Vader.
Deze parabel is 'n illustratie van een ander gezegde van Jezus:
 "Niet ieder die tot Mij zegt: Heer, Heer, zal binnengaan in het Koninkrijk van God, maar hij die de wil doet van mijn Vader in de hemel.
Niet kiezen voor een 'plastic' bestaan, maar voor een levend bestaan bij God, die Heer is over al wat leeft.
Het is een flinke uitspraak over de tollenaars en prostituees, maar de boodschap is duidelijk:
weg met mijn plastic bestaan, maar kiezen voor wat écht, eerlijk en oorspronkelijk is.
Niet de buitenkant is belangrijk, maar de binnenkant, en of je in staat bent de daad bij het woord te voegen.
Het doen van gerechtigheid, wat een verschil tussen wat ik vaak zeg en doe!
Wat is er in mijn leven nog echt, en wat imitatie?
Waarom is mijn leven meer gevormd door plastic dan door "eerlijk" eikenhout?
Komt het door onze wegwerpmaatschappij met wegwerpvrienden en zelfs wegwerppartners?
Het kan ook niet anders of we zijn ook op zoek naar een God van plastic, een die je gemakkelijk kunt opbergen in je portemonnee.
Zo'n God de zich voor alles laat gebruiken, zelfs voor oorlogen, een plastic God in een plastic wereld.
Je hoort wel eens mensen zeggen; "Nee, naar de kerk ga ik niet meer, maar ik geloof dat er wel 'iets' is,
 een hogere macht of zo... en verder weet ik het ook niet.
Plastic woorden in een plastic maatschappij, waarom dat gedraai?
De Bijbel zegt mij niet dat er 'iets' bestaat, maar een "Iemand".
Bij mijn doopsel klonk voor het eerst mijn "ja", via mijn ouders of peetouders.
Ik heb een leven lang gekregen om dit ja in te vullen, niet met mooie woorden, maar met daden vol gerechtigheid, en weet dat God mij telkens de kans geeft om elke nee, om te buigen naar het ja.
Dankzij het handelen van Christus, zijn sterven voor mij, kan ik binnentreden in een grotere gerechtigheid, die van Gods liefde.
God heeft mij lief en geeft zichzelf totaal.
Weg met mijn 'plastic'.

( preken. be)
 

Archief preken