Kies uw kerk
banner

Advent staat voor de deur Week 4

De Advent periode staat weer voor de deur. Dat is een tijd van bezinning naar het Kerstfeest toe.

Die bezinning willen we u heel graag aanbieden in onze parochie en dat doen we in de vorm van vier Adventwakes.

Op de dinsdagavonden van 29 november, 6, 13 en 20 december bent u heel hartelijk welkom in de Kapel van St. Joris, waar we met teksten, gebed, muziek, een beeldmeditatie en het ontsteken van licht stil staan bij de voorbereiding van Kerstmis.

De wakes beginnen om 19.00 uur, en de ingang is aan de Gasthuisstraat.

Deze week: .Kind van het licht 4de week advent

Zo kort voor Kerstmis is het logisch dat we het Licht centraal stellen. Daarnaar zijn we immers al een paar weken op weg.
De Adventskrans straalt met de week meer. De sfeerverlichting in het dorp brandt al weken, de winkels verkeren ook in kerstsfeer. Veel huizen, binnen en buiten, worden aangekleed met licht. Je zou denken: er is Licht genoeg.
Bij het Licht van Kerstmis gaat het echter ook om ons innerlijk Licht. Er is ons een Kind geboren, een Kind van Licht en Vrede. Dát Licht, daar gaat het om, dát Licht moeten we centraal stellen.
Dat Licht, dat Kind, vraagt aan ons om het een gezicht te geven, om dat Licht uit te stralen in ons dagelijks leven. Na het Kerstfeest moet het Licht blijven schijnen. De boodschap van Licht en vrede mag niet verstommen, maar moet handen en voeten krijgen.

Gebed

Laat ons bidden…

Bidden wij dat er Licht mag zijn: licht in onze ogen,

dat we elkaar kunnen zien, zo goed als nieuw.

Bidden wij dat er Licht in ons hart mag zijn:

dat wij ruimte scheppen, plaats maken voor velen.

Bidden wij voor Licht in onze gedachten:

dat wij komen tot nadenken en eerlijke besluiten.

Bidden wij voor Licht in onze huizen:

dat er vriendschap en gastvrijheid mogen heersen.

Laat er Licht zijn in onze relaties:

dat we elkaar zien, niet verborgen voor elkaar.

Wij bidden dat er licht mag zijn in onze gemeenschap,

om elkaar toe te schijnen met geloof in Hem die zegt:

Ik ben het licht van de wereld, vandaag en alle andere dagen.

God, uw licht is niet te doven.

We vragen U: laat uw Licht schijnen voor alle mensen op aarde.

Dan zal er gerechtigheid en vrede zijn, nooit meer duisternis,

We vragen het U in naam van Jezus, het Kind van het Licht. Amen.

Moge de herders ons zeggen:'Ga toch vooral samen naar het licht, naar het feest

Moge de herders ons zeggen:'Ga toch vooral samen naar het licht, naar het feest

Moge de koningen ons zeggen: "kijk toch omhoog en kies zo nodig een andere weg".

Moge de koningen ons zeggen: "kijk toch omhoog en kies zo nodig een andere weg".

Adventsgedachte

Een Adventsgedachte van Hein Stufkens:

O opgaande zon, moeder van alle zonnen,

bron van het eeuwige licht, zon van gerechtigheid,

baai van barmhartigheid, brandende liefde,

hart van het heelal.

Werp uw stralen in het dal waar wij dwalen, ziende blind.

Verlos ons van onze dagelijkse dood,

ons genadeloos geld, ons goddeloos geweld.

Red onze zielen in nood.

Kom op, goddelijk licht!

Verhef uw aangezicht.

Verzeng de hebzucht en de haat,

heel de wonden van het verleden.

Verlicht ons heden en richt onze voeten

op wegen van vrede.

We lezen een verhaal van René Hornikx, een verhaal dat past in de tijd van nu, in de wereld van vandaag:

Kerst in Birma

Jaren geleden las ik een verhaal over een lichtje dat indruk maakte. Het ging over een man die in een Japans concentratiekamp gevangen zat. Hij was er met vele anderen samen, niet alleen samen achter het prikkeldraad, maar ook samen in wanhoop en uitzichtloosheid. Zou er ooit een einde komen aan hun lot? Zouden ze ooit nog vrijheid en vrede kennen? Zouden ze ooit nog het licht zien?

De man had een klein stukje kaars bewaard. Hij wilde het opeten als de honger te zwaar zou worden. Zo was dat stukje kaars een houvast voor hem dat hij bewaakte en dat hem overeind hield ondanks alle vernederingen en lichamelijke uitputting.

Toen werd het Kerstmis. Een van de andere gevangenen wist dat het kerstnacht was. In die nacht, toen ze allemaal met hun gedachten thuis waren en zich afvroegen of ze volgend jaar met Kerstmis zelf ook thuis zouden zijn, stak de man zijn kaars aan. Zijn laatste redmiddel en houvast tegen de wanhoop, tegen de honger, liet hij opbranden. Alle gevangenen van zijn barak verzamelden zich rond de brandende kaars. Een klein zwak lichtpuntje stond centraal. De gevangenen putten hoop uit dat licht. Een predikant onder hen citeerde uit zijn hoofd de Bijbelverhalen van Kerstmis: Licht straalt over hen die wonen in het land van doodse duisternis, licht schijnt in de duisternis, en de duisternis kan het licht niet overwinnen. En toen de kaars al lang op en uit was, brandde het licht nog in hun hart en gaf hun kracht om het vol te houden…

Publicatiedatum: 15 december 2022