Kies uw kerk
banner

Wake van 22 februari

Hoop

‘Geef elkander hoop,
dan gaat alles goed,
geef elkander hoop
als je elkaar ontmoet;

niet met dure woorden,
een rede of een preek,
nee, zo maar bij de slager
of in de apotheek…

- Met deze zo eenvoudige en tegelijk veelzeggende woorden van Toon Hermans willen we het thema van vandaag inleiden. Bisschop de Korte heeft ook eens gesproken over het kleine meisje Hoop, tussen haar grote zussen Geloof en Liefde. ‘Hoop doet leven’  en ‘Hoop hebben is mooi. Hoop geven ook.’ zijn zomaar van die regels die we kennen en we graag in de praktijk brengen. 

Een kachel

De soldaat moest in vroeger tijden de kachels gaan aanmaken op de kamers van de officieren.
Wanneer je nu aan kinderen vraagt wat een kachel is, dan pakken ze hun iPad en zoeken het op en ook dan nog denken ze aan een verwarming die werkt op elektriciteit. Een ouderwetse kachel geeft as. ’s Morgens haalden mensen de asla eruit en de as strooiden ze dan uit over het paadje in de tuin.
 ‘Wat zullen we met de as doen van vader?”, vragen de kinderen zich af na de crematieplechtigheid, ‘thuis op de schoorsteen of toch maar verstrooien?”
Zonder het misschien te willen, Heer, trekken deze gedachten me naar de crematoria in de vernietigingskampen van de Tweede Wereldoorlog. De as van duizenden mensen werd naar de rivieren gebracht zodat deze wegdreef en niemand er nog van zou weten.
De palmtakken van Palmzondag, die bij velen in de kamer een jaar lang achter het kruis hingen, werden afgelopen woensdag verbrand. Die as werd op ons gestrooid als teken dat alles vergankelijk is, ook onze lichamelijkheid. Datgene wat we zijn, als persoon, onze geest, zal niet vergaan, maar eeuwig leven. Om het geloof hierin levend te houden, moet onze kachel blijven branden; juist daartoe gaan we de veertigdagentijd in om ons voor te bereiden op het verrijzenisfeest.
De warmte van de kachel mag je ervaren, zegt de profeet Joël, door je te realiseren dat God mild is en vol medelijden, vol liefde en geduld. En Matteüs vertelt je dat Jezus ook jou ertoe oproept om je vanuit die gedachte in te zetten voor anderen, door te bidden en voor die ander iets te durven ontzeggen.
Mogen we daartoe onze  kachel aanmaken in deze veertigdagentijd.

Hongerdoek 2021

Hongerdoek 2021

. BEZINNING rond de Hongerdoek met als titel `U geeft mijn voeten de ruimte´ (door Toos, microfoon rechts bij preekstoel)
We kijken naar de Hongerdoek van 2021, met als titel: U geeft mijn voeten de ruimte. De eerste indruk: krachtig, dynamisch, expansief. Verdeeld in drie delen - een drieluik. Vegende lijnen, van rechtsboven naar beneden in het midden - en dan weer omhoog ... Als zwarte wollen draden - chaotisch verward, samengeperst, onlosmakelijk in het middendeel. Veel ruimte, lichte gebieden met donkere vlekken, delicate bloemen keer op keer ... De kleuren: wit, zwart en goud ... Wat zie ik? Een menselijke voet. Een gewonde voet: het midden is gebroken en gewond.



Het is een impressie van een röntgenfoto van iemand die ernstig gewond is geraakt bij een demonstratie op het ´Plein van de Waardigheid´ in Santiago de Chile in het najaar van 2019. 
Een bekend gebed uit de 14e eeuw komt in ons op: Christus heeft geen handen, alleen ónze handen... Hij heeft geen voeten, alleen ónze voeten... Op de hongerdoek zien we sporen van de besmeurde aarde en gouden bloemen! Waar ik ook sta - ik sta in Gods ruimte.

De gouden draad
ontdekken in ons leven;
zelfs in onrust ervaren
hoe de dynamiek van vertrouwen draagt.
Ons herinneren aan het eeuwige verbond
dat ons mensen met alle levende wezens
laat wortelen in één scheppingsgeheel,
dat ons bloemen van hoop geeft.
Onze bewustzijnsverandering zal cirkels trekken;
Gods droom van een rechtvaardiger samenzijn
beweegt ons zachtjes om rechtop te lopen,
fragiel en krachtig gaan we weer op pad

Publicatiedatum: 23 februari 2021