Preek van de week

Keti Koti 1 juli 2026 Overweging zondag 28 juni

Onze basiliek heet officieel de basiliek van Sint Petrus’ banden. Met die banden worden de boeien bedoeld, waaraan Petrus vastgeketend zat in de gevangenis in Jeruzalem. De eerste christenen werden namelijk fel vervolgd. Hij zou de doodstraf krijgen. Maar op een nacht, zo vertelt de bijbel ons, werden de ketens verbroken. Een engel verscheen. Het tafereel wordt afgebeeld in het prachtige houtsnijwerk van onze preekstoel. Terwijl de romeinse soldaten in slaap gedommeld zijn, worden de banden van Petrus verbroken.

Dankzij die bevrijding kon Petrus doen wat Jezus hem gevraagd had: namelijk zijn verkondiging van het rijk Gods voort te zetten in woord en daad. Daartoe had Jezus aan Petrus de symbolische sleutels overhandigd van het rijk der hemelen. Dankzij zijn bevrijding kon hij de steenrots worden waarop de kerk gebouwd is. En zo is de goede boodschap van Jezus de eeuwen door verspreid en uiteindelijk ook bij ons terecht gekomen, mensen van hier en nu, die mogen leven in vrijheid.

In dat licht vieren en gedenken we in Nederland aanstaande woensdag, 1 juli, Keti Koti. De bevrijding van de slavernij. Van mensen die net als Petrus in de boeien hebben gezeten. Die eigendom waren van anderen. Die gezien werden als koopwaar en uitgebuit werden door westerse landen om zichzelf ermee te verrijken. Dankzij hun bevrijding kunnen zij als volwaardige mensen leven.

Het is belangrijk dat we daar als kerk aandacht voor hebben. Temeer omdat de kerk een ambivalente rol heeft gespeeld in het koloniale verleden. Eeuwen geleden trokken christelijke west-europeanen de wijde wereld in. Sommigen om handel te drijven, anderen om weg te vluchten van onderdukkende monarchieën en feodale structuren.  Deze kolonisten kwamen in contact met oorspronkelijke bewoners. Omdat christenen zichzelf beschouwden als kinderen van het licht, zagen ze de anderen als wilden, als on-ontwikkelden, mensen zonder beschaving, die bekeerd moesten worden. Ze dachten dat ze die anderen iets te bieden hadden en vroegen zich niet af, of het ook niet andersom zou kunnen zijn: of zij, West-Europeanen, niet iets zouden kunnen leren van de oorspronkelijke bewoners.

Deze ongelijkheid is een bron geweest van heel veel misstanden die eeuwenlang hebben doorgewerkt en die tot op de dag van vandaag voelbaar zijn voor nazaten van slaven. Daarom vieren we Keti Koti, de ketenen zijn verbroken, ieder mens is naar Gods beeld geschapen en verdient het om als even waardige en vrije mens behandeld te worden.