Preek van de week

BELOKEN PASEN/ZONDAG VAN DE GDDDELIJKE BARMHARTIGHEID

Goddelijke Barmhartigheid; wat is dat? Het is …een dwaze barmhartigheid. Het is een barmhartigheid die onze logica overtreft. Het is een barmhartigheid die zo vol liefde is dat ze verder reikt dan de regels van recht en gerechtigheid.

De zondag van de Goddelijke Barmhartigheid is de tweede zondag van Pasen. De eerste zondag van Pasen was verleden week, paasochtend. We hoorden het in het Evangelie: Op de avond van de eerste dag van de week, toen de deuren van de verblijfplaats der leerlingen gesloten waren uit vrees voor de Joden, kwam Jezus binnen, ging in hun midden staan en zei: “Vrede zij u.”

Dat was de eerste dag. Daarna: Acht dagen later waren zijn leerlingen weer in het huis bijeen, en nu was Thomas erbij. Hoewel de deuren gesloten waren kwam Jezus binnen, ging in hun midden staan en zei: “Vrede zij u.”

De eerste en de achtste dag. Weet u nog hoe we de paasnacht begonnen met de lezingen in de wake? Het scheppingsverhaal: De eerste dag, en God zag dat het goed was. De tweede, de derde, de vierde, de vijfde, de zesde dag, en God zag dat het zeer goed was. De zevende dag; God rustte van al het werk. En nu de achtste dag. Wij vieren deze zondag als de achtste dag, als de nieuwe dag, de dag van de Nieuwe Schepping. Is de oude schepping dan voorbij? Is de Nieuwe Hemel met de Nieuwe Aarde dan al aangebroken? Ja en nee.

De oude wereld heeft haar macht verloren. De dood heeft zijn macht verloren. De machten van het kwaad zijn overwonnen. Definitief. Maar zolang we op aarde leven zal de strijd doorgaan, de tegenstander geeft het zo snel niet op, het betekent dat we de last van die tegenstand moeten dragen. Maar daarin volgen we Christus die ons op die weg is voorgegaan. Zo is onze geschiedenis, we zagen het al in de weg van Gods Volk, met de bevrijding uit Egypte, de vlucht door de zee en de tocht door de woestijn.

Wat zou er van Gods Volk zijn geworden als God niet barmhartig was? Het zou ten onder gegaan zijn. Afgevallen naar de Baäls. Verstrooid onder de volken. Overgelopen naar de afgoden. Het is Gods Barmhartigheid die Gods Volk steeds weer heeft aangetrokken en heeft behouden.

Wat zou er van de Kerk geworden zijn als God niet barmhartig was geweest? Hoe vaak zijn wij in de loop van de eeuwen niet weggelopen van God en Gods gebod? Hoe makkelijk is deze wereld vervallen in atheïsme of pantheïsme, in nazisme of communisme, liberalisme, indifferentisme, nihilisme of ietsisme?.

Maar steeds is het Gods barmhartigheid die ons een nieuwe kans geeft, die onze harten raakt, mild maakt, die de hardheid in onze harten overwint, die ons bereid maakt tot vergeving en verzoening. Zonder Gods barmhartigheid zouden we blijven hangen in oog om oog, een eerwraak, in vergelding, in een de spiraal van geweld. Zonder de houding van barmhartigheid eindigen conflicten in oorlogen, in cyberoorlogen en handelsoorlogen, in spionage-oorlogen en in gewapende oorlogen. Het resulteert in bombardementen, met vernietiging van levens en vernietiging van de leefomgeving.

God is de eerste die barmhartig is en vergevingsgezind. Zo probeert God onze harten te bewegen tot barmhartigheid en vergevingsgezindheid. Hij laat het ons zien in Jezus zijn Zoon, met de bedoeling dat we gaan beseffen dat als we zijn aanbod niet aannemen, we terugvallen in de vicieuze cirkel van vergelding, waarbij het de kleinen en onschuldigen zijn die het meest te lijden krijgen.

Paus Franciscus heeft dit destijds beter begrepen dan velen in deze wereld en hij is dit blijven zeggen. En ons tot zijn laatste snik blijven oproepen tot solidariteit met de kwetsbaren, met de onschuldigen. Daaronder rekende hij ook deze aarde, deze schepping, die weerloos is tegenover de uitbuiting door de mens. Een weerloze schepping die ook ons gezamenlijk huis is. Daarbij geldt dat als we deze schepping uitputten en vervuilen, als we niet goed met haar omgaan; niet in het klein en niet in het groot, dat dan deze aarde wordt overgeleverd aan de ongekende primitieve krachten van de natuur. Krachten waarbij orde en ordening vervalt tot chaos waardoor deze wereld uiteindelijk onleefbaar wordt.

God heeft deze aarde, deze mooie tuin, voorbereid op de komst van de mens. Hij gaf ons de opdracht deze tuin te verzorgen en wij mogen de vruchten ervan plukken. God heeft die tuin in een miljoenen jaren durende evolutie voorbereid voor ons tijdperk. God heeft de mens tot bestaan geroepen toen deze tuin daarvoor gereed was. Wanneer wij nu die tuin verwoesten, onleefbaar maken, vernietigen wij Gods werk, onze eigen leefomgeving en die van onze kinderen.

Barmhartigheid kost iets, kost inspanning, kost zelfoverwinning, kost overwinning van egoïsme. Eigenbelang is altijd kortzichtig, is korte termijn voordeel; het is de houding van de niet verloste mens, het is een houding die zich op lange termijn wreekt en waar je spijt van krijgt als het te laat is.

De apostel Thomas geloofde alleen zijn eigen ogen. Zo is hij het prototype van de moderne, individuele mens. Jezus was hem barmhartig door hem te laten zien en voelen. Moge Jezus ook alle moderne mensen genadig zijn. Zij die niet willen of kunnen geloven op het woord van betrouwbare getuigen. Dat Hij hen barmhartig is door hen te laten zien en geloven dat Hij leeft, dat God bestaat, dat de Kerk zijn Kerk is die doorgaat in de tijd. Dan begint zijn Nieuwe Hemel en Nieuwe Aarde ook in hen, hier en nu. Amen. Alleluia. Zalig Pasen.

https://hagenpreken.nl/Preken/... bewerkt TS

BELOKEN PASEN


EERSTE LEZING          Hand.,2,42-47

Uit de Handelingen der Apostelen

De eerste christenen legden zich ernstig toe op de leer der apostelen, bleven trouw aan het gemeenschappelijk leven en ijverig in het breken van het brood en het gebed. Ontzag beving eenieder, want door de apostelen werden vele wonderbare tekenen verricht. Allen die het geloof hadden aangenomen, waren eensgezind en bezaten alles gemeenschap­pelijk. Ze waren gewoon hun bezittingen en goederen te verkopen en die onder allen te verdelen naar ieders behoefte. Dagelijks bezochten ze trouw en eensgezind de tempel, braken het brood in een of ander huis, genoten samen hun voedsel in blijdschap en eenvoud van hart, loofden God en stonden bij het hele volk in de gunst. En elke dag bracht de Heer er meer bijeen, die gered zouden worden.

TUSSENZANG  Ps. 118 (117), 2-4, 13-15, 22-24

REFREIN: Brengt dank aan de Heer, want Hij is genadig, eindeloos is zijn erbarmen ! of: Alleluia.

Herhaalt het, stammen van Israël: eindeloos is zijn erbarmen !

Herhaalt het, zonen van Aaron: eindeloos is zijn erbarmen !

Herhaalt het, dienaren van de Heer: eindeloos is zijn erbarmen !

Zij stootten mij weg en sloegen mij neer, maar Hij heeft mij onder­steund.

Mijn kracht en mijn sterkte is de Heer, Hij is het die mij verlost.

Nu klinkt er gejuich van feest en geluk in alle tenten der vromen.

De steen die de bouwers hebben versmaad, die is tot hoeksteen gewor­den.

Het is de Heer, die dit heeft gedaan, een wonder voor onze ogen.

Dit is de dag die de Heer heeft gemaakt, wij zullen hem vieren in blijdschap.

TWEEDE LEZING         1 Petr., 1,3-9

Uit de eerste brief van de heilige apostel Petrus

Dierbaren,

Gezegend is God, de Vader van onze Heer Jezus Christus, die ons in zijn grote barmhartigheid deed herboren worden tot een leven van hoop door de opstanding van Jezus Christus uit de dood. Een onvergankelijke, onbederfelijke, onaantastbare erfenis is voor u weggelegd in de hemel. In Gods kracht geborgen door het geloof, wacht gij op het heil, dat al gereed ligt om op het eind van de tijd geopenbaard te worden. Dan zult gij juichen, ook al hebt gij nu, als het zo moet zijn, voor een korte tijd te lijden onder allerlei beproevingen.Maar die zijn nodig om de deugdelijk­heid van uw geloof te bewijzen, uw geloof, dat zoveel kostbaarder is dan vergankelijk goud, dat toch ook door vuur gelouterd wordt. Dan zal, wanneer Jezus Christus zich openbaart, lof, heerlijkheid en eer uw deel zijn. Hem hebt gij lief zonder Hem ooit gezien te hebben. In Hem gelooft gij, ofschoon gij Hem ook nu niet ziet. Hoe onuitsprekelijk, hoe hemels zal uw vreugde zijn, als gij het einddoel van uw geloof, uw redding, bereikt.

ALLELUIA         Joh., 20, 29

Alleluia. Omdat gij Mij gezien hebt, Tomas, gelooft ge, zegt de Heer, zalig die niet zien en toch geloofd hebben. Alleluia.

EVANGELIE     Joh., 20, 19-31

Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes

Op de avond van de eerste dag van de week, toen de deuren van de verblijfplaats der leerlingen gesloten waren uit vrees voor de Joden, kwam Jezus binnen, ging in hun midden staan en zei: "Vrede zij u." Na dit gezegd te hebben toonde Hij hun zijn handen en zijn zijde. De leerlingen waren vervuld van vreugde toen zij de Heer zagen. Nogmaals zei Jezus tot hen: "Vrede zij u. Zoals de Vader Mij gezonden heeft zo zend Ik u." Na deze woorden blies Hij over hen en zei: "Ontvangt de heilige Geest. Als gij iemand zonden vergeeft, dan zijn ze vergeven, en als gij ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven." Tomas, een van de twaalf, ook Didymus genaamd, was echter niet bij hen toen Jezus kwam. De andere leerlingen vertelden hem: "Wij hebben de Heer gezien." Maar hij antwoordde: "Zolang ik in zijn handen niet het teken van de nagelen zie, en mijn vinger in de plaats van de nagelen kan steken, en mijn hand in zijn zijde leggen, zal ik zeker niet geloven." Acht dagen later waren zijn leerlingen weer in het huis bijeen, en nu was Tomas er bij. Hoewel de deuren gesloten waren kwam Jezus binnen, ging in hun midden staan en zei: "Vrede zij u." Vervolgens zei Hij tot Tomas: "Kom hier met uw vinger en bezie mijn handen. Steek uw hand uit en leg die in mijn zijde en wees niet langer ongelovig maar gelovig." Toen riep Tomas uit: "Mijn Heer en mijn God !" Toen zei Jezus tot hem: "Omdat ge Mij gezien hebt gelooft ge? Zalig die niet gezien en toch geloofd hebben." In het bijzijn van zijn leerlingen heeft Jezus nog vele andere tekenen gedaan die niet in dit boek zijn opgetekend, maar deze hier zijn opgetekend opdat gij moogt geloven dat Jezus de Christus is, de Zoon van God, en opdat gij door te geloven leven moogt in zijn Naam.