OVERWEGING 32E ZONDAG DOOR HET JAAR
WIJSHEID OM DE BRUIDEGOM TE ONTMOETEN
Wie ooit voor een dichte deur heeft gestaan en niet binnen gelaten werd, zal kunnen begrijpen wat de vijf meisjes die buiten blijven staan, moeten doormaken. Buiten is het donker en koud en eenzaam. Binnen is het licht en warm, binnen wordt het feest gevierd van de bruidegom die na lang wachten eindelijk is aangekomen. Eindelijk is er een einde aan onrust en angst. De bruidegom heeft lang op zich laten wachten. Het wachten duurde zo lang dat de meisjes dachten dat hij niet meer zou komen. “Is er eigenlijk wel een bruidegom?” hebben zij zich ongetwijfeld afgevraagd. “Als hij zo lang op zich laat wachten, moeten we dan maar niet ons eigen gang gaan?”
Het slapen van de meisjes is teken van een leven zonder hoop en zonder uitzicht. Het gewone dagelijkse leven heeft zijn gang genomen, maar het leven wordt geleid zonder verwachting en zonder hoop. Er is slechts het hier en nu. Alleen de dag van vandaag en hooguit die van morgen telt. Het menselijk leven hier op aarde is voldoende.
De vijf meisjes die reserveolie bij zich bewaren, hebben de hoop op de bruidegom níet opgegeven. Al leven zij in afwezigheid van de bruidegom, hun verlangen sluimert in het diepst van hun ziel. Door de aankondiging dat de Bruidegom op komst is, worden die hoop en dat verlangen weer opgewekt en brengen zij hun leven in orde. Uiteindelijk beseffen zij dat de bruidegom nooit helemaal uit hun leven is weggeweest: zij hebben zijn woorden in het diepst van hun ziel bewaard. Zijn woorden zijn immers de olie waarmee hun lampen opnieuw ontstoken kunnen worden, waarmee hen leven weer kan opvlammen.
Deze bruidegom is bovendien niet een bruidegom voor één bruid. Het is de Bruidegom die zich met heel het volk verbindt en die zijn woord van trouw schenkt aan allen die zijn woord bewaren. Aan heel het volk en alle mensen verleent Hij hun bestemming. Hij schenkt aan het leven van de mensheid een geluk zonder einde.
Het is de Bruidegom die door God gezonden is, om de schepping te voltooien. Als je dan buiten moet blijven staan, omdat je geen deel kunt hebben aan dat geluk, is pijnlijk en tragisch. Het is vooral tragisch omdat het niet ongedaan gemaakt kan worden: de mens heeft zijn kans voorbij laten gaan. Het lijkt onevangelisch om de olie niet te delen, maar deze olie is onoverdraagbaar. Deze is symbool voor de eigen persoonlijke verantwoordelijkheid, voor het eigen geweten dat de juiste keuzes moet maken, keuzes die niemand anders voor je kan maken.
Bisschop Willibrord is hier gekomen met de olie van het geloof. Hij heeft ervan uitgedeeld en we mogen blij zijn dat deze oliebron nog niet is opgedroogd. Zijn tijd had andere uitdagingen dan die van ons. Ongetwijfeld heeft hij ook zijn duisternis gekend, zijn moment van onzekerheid of de bruidegom nog wel van zich zou laten horen. Ook in zijn tijd waren er natuurlijk mensen bij wie de olie opraakte en die de Bruidegom niet meer herkenden. Desondanks is het geloof tot in onze dagen levend gebleven.
Wij staan voor nieuwe uitdagingen. Er zijn talloze mensen die ons verzekeren dat de bruidegom niet meer komt en dat we ons eigen leven moeten inrichten volgens onze eigen wijsheid en ons aanpassen aan de tijden waarin wij leven.
Wat is echter het referentiepunt? Wat is het criterium om te beoordelen of iets werkelijk wijsheid is? Is dat de getalsmatige sterkte van de kerk? Maken we onze overtuiging afhankelijk van het aantal mensen dat we ontmoeten in de kerk? Rondom het kruis van Christus was het aantal leerlingen geslonken tot een handje vol. Het leven en de verrijzenis zijn echter niet begonnen met dit handjevol leerlingen, maar met Christus zelf die zich getoond heeft aan de leerlingen. Hij maakt zich bekend als de Bruidegom van Godswege gezonden om de mensen opnieuw met God te verbinden. Hij heeft zich aan de leerlingen bekend gemaakt die als verstandige meisjes het Woord van het evangelie bewaard hadden. Het Woord van het evangelie is Gods wijsheid. Zij is niet wereldvreemd. Zij is geen vreemdeling in ons leven. Zoals de eerste lezing ons leert: zij staat al aan onze deur. Maar je moet wel bereid zijn om op zoek te gaan. Dat op zoek gaan begint bij het besef dat de mens talenten heeft ontvangen; hart en verstand om te laten spreken. Maar de mens heeft nog meer nodig dan dat: Gods wijsheid betekent eerbied voor hetgeen Hij geschapen heeft, eerbied voor wie we ontmoeten, eerbied voor de gehele schepping.
Laten we de woorden van Christus bewaren in ons leven. We luisteren naar zijn woord in de eucharistie, we lezen zijn woord in de evangeliën, we bezinnen ons op dat woord en betekenis ervan voor ons leven. Zo staan we als het ware al op de drempel van het huis waar de Bruidegom verblijf houdt met zijn volk. Deze drempel vieren we hier in deze kerk. Moge dat voor ons tot inspiratie zijn om op de momenten waarop we duisternis ervaren. Het woord van Christus is dan onze olielamp die branden blijft en deze olielamp zal ons brengen tot de ontmoeting met de Bruidegom.
https://preken.be/a/door-het-j... bewerkt TS
TWEEËNDERTIGSTE ZONDAG DOOR HET JAAR
EERSTE LEZING Wijsh., 6, 12-16
Uit het boek der Wijsheid
Stralend en nooit verwelkend is de wijsheid, gemakkelijk wordt zij aanschouwd door wie haar liefhebben, gevonden door wie haar zoeken; nog voor men haar begeert, heeft zij zich al bekend gemaakt. Wie om haar vroeg opstaat, hoeft zich niet uit te sloven, want hij zal haar vinden, zittend aan zijn deur. Peinzen over haar getuigt van volmaakt inzicht, en wie om haar wakker ligt, zal weldra vrij van zorg zijn. Want zelf gaat ze rond en zoekt die haar waardig zijn, genadig vertoont zij zich aan hen op hun wegen en bij elk overleg treedt zij hen tegemoet.
TUSSENZANG Ps. 63 (62), 2, 3-4, 5-6, 7-8
REFREIN: Heer mijn God, naar U dorst mijn ziel.
God, mijn God zijt Gij, ik zoek U met groot verlangen.
Naar U dorst mijn ziel en hunkert mijn hart als dorre akkers neer regen.
Zo zie ik omhoog naar de plaats weer Gij woont, beschouw ik uw macht en uw glorie.
Meer waard dan het leven is mij uw genade, mijn mond verkondigt uw lof.
Ik zal U prijzen zolang ik leef, mijn handen uitstrekken naar U.
Mijn ziel wordt verzadigd met voedzame spijs, mijn mond zal U jubelend danken.
Als ik in de nacht op mijn bed aan U denk, dan houd ik U stil in gedachte.
Want Gij zijt altijd mijn beschermer geweest, ik koester mij onder uw vleugels.
TWEEDE LEZING 1 Tess., 4, 13-18 of 13-14
Uit de eerste brief van de heilige apostel Paulus aan de christenen van Tessalonica
Broeders en zusters, Wij willen u niet in onwetendheid laten over het lot van hen die ontslapen zijn; gij moogt niet bedroefd zijn zoals de andere mensen, die geen hoop hebben. Wij geloven immers dat Jezus is gestorven en weer opgestaan; evenzo zal God hen die in Jezus zijn ontslapen, levend met Hem meevoeren. En dit kunnen wij u meedelen volgens een woord van de Heer: wij die in leven blijven tot de komst van de Heer, wij zullen de doden in geen geval voorgaan. Want wanneer het bevel gegeven wordt, als de stem van de aartsengel weerklinkt en de bazuin van God, dan zal de Heer zelf van de hemel neerdalen, en eerst zullen de doden die in Christus zijn verrijzen; daarna zullen wij die nog in leven zijn tegelijk met hen in een oogwenk op de wolken in de iucht worden weggevoerd, de Heer tegemoet. En zo zullen wij voor altijd samen zijn met de Heer. Troost elkaar dus met deze woorden.
ALLELUIA Mt., 24, 42a en 44
Alleluia. Weest dus waakzaam, want Gij weet niet op welk uur de Mensenzoon komt. Alleluia.
EVANGELIE Mt., 25, 1-13
Uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs
In die tijd vertelde Jezus zijn leerlingen deze gelijkenis: "Het is met het Rijk der hemelen als met tien meisjes die met hun lampen uittrokken, de bruidegom tegemoet. Vijf van hen waren dom, de andere vijf verstandig. Want de dommen namen wel hun lampen mee, maar geen olie; de verstandigen echter namen met hun lampen tevens kruiken olie mee. Toen nu de bruidegom op zich liet wachten, dommelden zij allen in en sliepen. Maar midden in de nacht klonk er geroep: "Daar is de bruidegom! Trekt hem tegemoet!" Meteen waren al de meisjes wakker en maakten hun lampen in orde. De dommen zeiden tegen de verstandigen: "Geeft ons wat olie, want onze lampen gaan uit". Maar de verstandigen antwoordden: "Neen, er mocht eens niet genoeg zijn voor ons en jullie samen. Gaat liever naar de verkopers en haalt wat voor jezelf". Maar terwijl zij onderweg waren om te gaan kopen kwam de bruidegom, en die klaar stonden, traden met hem binnen om bruiloft te vieren; en de deur ging op slot. Later kwamen ook de andere meisjes en zeiden: "Heer, heer, doe open!" Maar hij antwoordde: "Voorwaar, Ik zeg u: ik ken u niet". Weest dus waakzaam, want gij kent dag noch uur."
ADVENTSWAKES 2026.
Parochiecentrum weer de hele week geopend
Vredeswandeling 29 november 2026
Gerarduskalender 2027 - verkrijgbaar in het parochiecentrum
Belangrijke ontwikkeling binnen onze parochie